بسم الله الرحمن الرحیم

عاشورا هنوز باقی است.

بیایید عاشورای دیروز را از یاد نبریم تا تکلیف خود را در عاشورای امروز بدانیم.

فضیلت با حسین بودن تنها به عاشورای دیروز اختصاص ندارد.امروز نیز می توان توفیق با حسین (ع) بودن را چشید.

همچنان که رو سیاهی با یزید بودن نیز تاکنون تهدیدی پابرجاست؛تا کدام یک را انتخاب کنیم.انتخاب حسین اما هرگز آسان نیست.

در انتخاب حسین (ع) نیز باید از خود او مدد جست.

((اکنون نیز هم راه سالار شهیدان زنده است و هم مرام و مسلک اموی و مروانی و عباسی وجود دارد.اینکه سفارش فراوان به اشک ریختن و عزاداری کردن نموده اند برای آن است که اشک بر شهید،اشتیاق بر شهادت را به همراه دارد.

خوی حماسه را در انسان زنده و طعم شهادت را در جان او گوارا می گرداند.

چون اشک،رنگ کسی را می گیرد که برای او ریخته می شود،همین رنگ را به صاحب اشک نیز می دهد.

از این رو انسان حسینی منش،نه ستم می کند و نه ستم می پذیرد.این که عده ای به فکر ظلم کردن یا ظلم پذیری هستند برای آن است که خوی حسینی در آن ها نیست وگرنه شیعه خاص حسین بن علی (ع) نه ظلم می کند و نه ظلم می پذیرد.آن کسی که ظلم پذیر است اموی مسلک است،چنانکه ظالم هم اموی صفت است؛هر چند که زمزمه «یا حسین»بر لب داشته باشد...

اگر انسان بخواهد بفهمد که راهی راه امویان است یاخیر؛باید ببیند در او خوی ستم پذیری یا سلطه گری وجود دارد یا نه ؟اگر گرایش به این خصلت های زشت را در خود دید،اید در اخلاق خود تجدید نظر کند.))